Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού

11 Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού

Κάπου ένα παιδί μετράει τα άστρα, σε κάποια γειτονιά μετράει τα παιχνίδια του και σε άλλες  μεριές του πλανήτη δεν ξέρει καν να μετράει τις πληγές του, τις νιώθει... Η γιαγιά μου συνήθιζε  να λέει:
 «Τα μάτια των παιδιών είναι γελαστά γιατί βλέπουν αγγελάκια». Όμως, τα μάτια κάποιων παιδιών δακρύζουν από την απόγνωση, τον πόνο, την ανέχεια, την καταπίεση, την ορφάνια. Ο 20ός τούς στέρησε το χαμόγελο, το όνειρο, την πατρίδα, ίσως ακόμη τους έκλεψε βίαια την ίδια τους τη ζωή. Ο 21ος; Η υποχρέωσή μας απέναντι στα παιδιά του κόσμου, για να διώξουμε την τυραννική σκιά που εμείς τους χαρίσαμε, ταυτίζεται με την υγεία, τα ανέμελα χρόνια, το δικαίωμα στην εκπαίδευση, την οικογενειακή σταθερότητα, την εξάλειψη της βίας, την απαγόρευση της εργασίας σ' αυτή την ηλικία και της εκμετάλλευσης. Ας ζητήσουμε συγνώμη σε 100 εκατομμύρια παιδιά που δεν πηγαίνουν στο σχολείο, σε 200 εκατομμύρια παιδιά που δεν τρέφονται σωστά.

Η Χάρτα των δικαιωμάτων του παιδιού αναφέρει:

* Δικαιούμαι να έρθω στη ζωή. Δικαιούμαι να υπάρξω.
* Δικαιούμαι να μεγαλώσω σε έναν κόσμο χωρίς βία και φτώχεια.
* Δικαιούμαι να ζήσω σε έναν κόσμο που σέβεται και προστατεύει το φυσικό περιβάλλον.
* Δικαιούμαι να έχω ελεύθερη πρόσβαση στον μαγικό κόσμο της γνώσης.
* Δικαιούμαι να έχω ελεύθερο χρόνο και χώρο για να παίζω.
* Δικαιούμαι να μάθω τί είνα καλό για την σωματική και ψυχική μου υγεία.
* Δικαιούμαι να περνάω αρκετό χρόνο με τους γονείς μου.
* Δικαιούμαι να ζήσω με αθωότητα και ανεμελιά τα παιδικά μου χρόνια.
* Δικαιούμαι να ζήσω σε μιά κοινωνία που προστατεύει τα προσωπικά μου δεδομένα.
* Δικαιούμαι έναν κόσμο ανθρώπινο, δίκαιο και ειρηνικό. ΄Εναν κόσμο στον οποίο θα μεγαλώσουν  αύριο τα δικά μου παιδιά.

Όμως σπαταλάμε πολύτιμη ενέργεια στο να μετράμε τα λάθη. Μήπως θα έπρεπε να την σπαταλάμε για την εύρεση λύσεων;
Η απάντηση είναι ΝΑΙ.
Ήδη πολλές οργανώσεις ασχολούνται χρόνια με αυτό το κομμάτι.
 Η Unicef, η Unesco,η Actionaid είναι τρεις από τις πιο σημαντικές που προσφέρουν έργο, διαδραστικά με πολίτες σαν όλους εμάς.
Ας γίνει η σημερινή  11η  Δεκεμβρίου μέρα έναρξης μιας μάχης που όλοι μπορούμε να δώσουμε και να κερδίσουμε! Γιατί όλοι θέλουμε να κοιτάμε στα μάτια τα παιδιά και να καθρεπτίζεται μέσα τους η ψυχή μας.
Η ψυχή που θα έχουμε προσφέρει για να μπορούν όλα τα παιδικά μάτια να χαμογελούν!
Και κλείνω με κάτι που βρήκα κάποτε σε ένα κείμενο και το αντέγραψα.
Δεν έγραψα συγγραφέα, δεν έγραψα τίποτα, ενώ θα έπρεπε!
Ας με συγχωρήσει που το δανείζομαι για αυτήν εδώ τη μέρα, αλλά τον ευχαριστώ πολύ γιατί θα το θεωρήσω δώρο του σε όλα τα παιδιά του κόσμου!!
Σαν θέμα έχει τη φωνή όλων των παιδιών. Όλων αυτών των παιδιών που μας μιλάνε αλλά εμείς δεν ακούμε. Γιατί έχουμε μάθει μόνο να μιλάμε. Μόνο να διατάζουμε. Τι θα μας έλεγαν όμως αν σωπαίναμε και μπορούσαμε να τα ακούσουμε;

* Αν ζω μέσα στην κατανόηση, μαθαίνω να έχω υπομονή.
* Αν ζω μέσα στη δικαιοσύνη, μαθαίνω να είμαι δίκαιος.
* Αν ζω μέσα στην ασφάλεια, μαθαίνω να πιστεύω.
* Αν ζω μέσα στην κριτική, μαθαίνω να κατακρίνω.
* Αν ζω σε εχθρικό περιβάλλον, μαθαίνω να καυγαδίζω.
* Αν ζω μέσα στην ντροπή, μαθαίνω να αισθάνομαι ένοχος.
* Αν με δέχονται όπως είμαι, μαθαίνω να βρίσκω την αγάπη μέσα στον κόσμο.

Πηγές : UNICEF, UNESCO, ACTIONAID

Τα Σποράκια μου δείχνουν το αμέριστο ενδιαφέρον τους:

Gouldian, ένα πουλί ουράνιο τόξο...!!! ...αφορμή για τις φωλιές μας...!!!

Το Gouldian ή αλλιώς Lady Gouldian ή σπίνος ουράνιο τόξο είναι ένας είδος πουλιού, της κατηγορίας των στρουθιόμορφων, ενδημικό στην Αυστραλία. 

Κύριο χαρακτηριστικό αυτού του πανέμορφου πουλιού είναι το πολύχρωμο φτέρωμα, το οποίο μάλιστα χωρίζεται σε ζώνες, εξού και ο χαρακτηρισμός ουράνιο τόξο.

Δυστυχώς, όπως και πολλά άλλα είδη, τα Gouldian απειλούνται με εξαφάνιση καθώς ο πληθυσμός τους στην ελευθερία μειώνεται συνεχώς και δραματικά. 

Στην αιχμαλωσία βέβαια ο αριθμός του μεγαλώνει αλλά σίγουρα αυτό είναι διαφορετικό.

Τα Σποράκια μου φρόντισαν να κατασκευάσουν και να κρεμάσουν φωλίτσες από κουτιά γάλακτος με σκοπό να φιλοξενήσουν όσα πουλάκια δεν πρόλαβαν να αποδημήσουν σε θερμές χώρες.

Δεν σκέφτηκαν λεπτό αν τα πουλιά που θα βρουν καταφύγιο θα είναι τόσο όμορφα και προικισμένα. Σκέφτηκαν μόνο, τα πουλιά που θα φιλοξενηθούν, να είναι ευτυχισμένα στις ζεστές φωλίτσες τους!!! 

Πρωί πρωί ...ελαφρώς νυσταγμένα, πριν καλά καλά χτυπήσει το κουδούνι ξεκίνησαν τις κατασκευές...!!!

Δείτε αφοσίωση...

Παρουσίασαν τις φωλίτσες στους μαθητές του Σχολείου μας!!! ...Προσέξτε τον διευθυντή μας δίπλα τους πως καμαρώνει για την προσπάθειά τους!!!

Οικιακή κομποστοποίηση...!!!

 Η κομποστοποίηση είναι μία εντελώς φυσική διαδικασία κατά την οποία τα οργανικά απόβλητα (φρούτα, λαχανικά, φύλλα, κλαδέματα κ.α.) μετατρέπονται, μέσω βιολογικής διαδικασίας και μερικής αποσύνθεσης, σε ένα πλούσιο οργανικό φυσικό μίγμα που λειτουργεί ως βελτιωτικό εδάφους και λίπασμα. Αυτή η διαδικασία μπορεί να γίνει πολύ εύκολα στον κήπο με τη χρήση ενός απλού κάδου κομποστοποίησης. Μέσα στον κάδο συγκεντρώνουμε τα οργανικά και αφήνουμε τη φύση να κάνει τη δουλειά της. Τα οργανικά οικιακά απόβλητα αποτελούν περίπου το 40-60% του συνόλου των αποβλήτων που παράγουμε στο σπίτι μας. Από αυτά το 70% περίπου είναι κομποστοποιήσιμα. Αυτό σημαίνει ότι κάνοντας κομποστοποίηση μπορούμε να μειώσουμε το σύνολο των οικιακών αποβλήτων μας κατά 35% περίπου. 

  

Τι μπορούμε να κομποστοποιήσουμε: 

Λαχανικά, χορταρικά, φρούτα (ωμά ή βρασμένα). 

Υπολείμματα από σαλάτες, αφού στραγγιστούν τα υγρά. 

Φυτικά υπολείμματα όπως ξερά φύλλα, βλαστοί, κομμένο γκαζόνκ.λπ. 

Στάχτη,από τζάκι. 

Τσόφλια αυγών.

Χαρτιά κουζίνας (ρολό κουζίνας, χαρτοπετσέτες, μαλακές χάρτινεςσακούλες). 

Πριονίδι (ιδιαίτερα εάν είναι πολύ υγρό το κομπόστ και θέλουμε ένα μείγμα πιο ισορροπημένο και με μεγαλύτερο αερισμό). 

Υπολείμματα βοτάνων από ροφήματα και κατακάθια καφέ ή και φίλτρα γαλλικού καφέ. 

Οργανικά λιπάσματα, όπως καστανόχωμα, φυλλόχωμα κ.λπ.). 

Πως γίνεται; 

Με τον κομποστοποιητή:

Πρόκειται για συσκευή που μπορεί να καλύψει τις ανάγκες μιας πολυκατοικίας ή και μόνο του δικού μας σπιτιού. Ανάλογα με το μέγεθός του ο κομποστοποιητής μπορεί να τοποθετηθεί στον κήπο ή στο μπαλκόνι του διαμερίσματός μας. 

  

Τι εξοπλισμό χρειαζόμαστε;

Μόνο τον ειδικό κάδο κομποστοποίησης, Πρόκειται για συσκευή  που μπορεί να καλύψει τις ανάγκες μιας πολυκατοικίας ή και μόνο του δικού μας σπιτιού. Ανάλογα με το μέγεθός του ο κομποστοποιητής μπορεί να τοποθετηθεί στον κήπο ή στο μπαλκόνι του διαμερίσματός μας.

Πώς φτιάχνουμε κομπόστ στο σπίτι;

Ρίχνουμε στον κάδο - κομποστοποιητή τα οργανικά υλικά της κουζίνας μας και προσθέτουμε φύλλα και κλαδιά με λίγο χώμα. Τροφοδοτούμε τον κάδο μας με ποικιλία υλικών και ανακατεύουμε κατά διαστήματα ώστε να εμπλουτίζεται το μείγμα με οξυγόνο. Το πρώτο κομπόστ ωριμάζει σε 3 περίπου μήνες και μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε στον κήπο, στις γλάστρες μας ή και στα παρτέρια της γειτονιάς μας.

Μέχρι να γίνει το κομπόστ δε γεμίζει ο κάδος;

Ο κάδος κομποστοποίησης δεν γεμίζει καθόλου εύκολα, θα μπορούσε μάλιστα να καλύψει τις ανάγκες δύο και τριών νοικοκυριών. Πρέπει να σκεφτούμε πως όλα τα φρούτα και τα λαχανικά που βάζουμε στον κάδο χάνουν το νερό τους και μικραίνει σημαντικά ο όγκος τους. Oταν βγει και το κομπόστ για πρώτη φορά επέρχεται και ισορροπία.

Γιατί να κάνουμε κομποστοποίηση;

Κάνοντας κομποστοποίηση μειώνουμε τα σκουπίδια που καταλήγουν στους ΧΥΤΑ. Αυτό έχει πολλαπλά οφέλη: 

Μειώνονται οι συνολικές ποσότητες αποβλήτων που στέλνει ο Δήμος μας στο ΧΥΤΑ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των δημοτικών τελών που πληρώνουμε, αν συνδυαστεί με αλλαγή της πολιτικής χρέωσης των Δήμων για την υγειονομική ταφή των αποβλήτων. Προς το παρόν η χρέωση των Δήμων γίνεται ανάλογα με τον πληθυσμό τους, ενώ θα έπρεπε να γίνεται ανάλογα με τις ποσότητες αποβλήτων που στέλνουν για υγειονομική ταφή. 

Επιμηκύνεται σημαντικά ο χρόνος ζωής των ΧΥΤΑ, αφού έτσι δέχονται πολύ λιγότερα απόβλητα. Είναι γνωστά τα προβλήματα που δημιουργούνται όταν πρόκειται να κατασκευασθεί ένας ΧΥΤΑ.  Οι ρυθμοί παραγωγής αποβλήτων αυξάνονται συνεχώς και οι ΧΥΤΑ γεμίζουν με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Αρκεί να αναφέρουμε ότι οι ποσότητες αποβλήτων το 1995 σε πανελλήνιο επίπεδο ήταν περίπου 3,5 εκ. τόνους, ενώ το 2004 προσεγγίζαν τους 5 εκ. τόνους. 

Προστατεύουμε τον πλανήτη από το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Τα οργανικά απόβλητα στους ΧΥΤΑ θάβονται και αποικοδομούνται κάτω από συνθήκες έλλειψης οξυγόνου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων μεθανίου, μονοξειδίου του άνθρακα  και σε λιγότερες ποσότητες υδρόθειο  κ.ά.. Τα αέρια αυτά είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνα για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και συνεπώς για την αλλαγή του κλίματος στη Γη, με τις γνωστές για όλους καταστρεπτικές συνέπειες. 

Ένα άλλο πρόβλημα στο οποίο δίνει λύση η κομποστοποίηση των οργανικών αποβλήτων είναι η ερημοποίηση των εδαφών. Η εντατικοποίηση της καλλιέργειας της γης, σε συνδυασμό με την καταστροφή των δασών από πυρκαγιές και την εμπορική υπερεκμετάλλευσή τους, έχουν κάνει τα εδάφη πολύ φτωχά σε οργανική ύλη. Η διάβρωσή τους είναι το επόμενο βήμα πριν την τελική ερημοποίηση. Η «λύση» για τη συνέχιση της καλλιέργειας της γης είναι η υπερβολική χρήση λιπασμάτων που έχει πολλαπλές αρνητικές επιπτώσεις στα νερά, στην πανίδα και φυσικά στον άνθρωπο.

 Το κομπόστ, επιστρέφει στο έδαφος τις απαραίτητες για τη γονιμότητά του οργανικές και ανόργανες ουσίες. 

Δείτε ένα επεξηγηματικό Βίντεο για την οικιακή κομποστοποίηση!

10 τρόποι ενίσχυσης της αυτοπεποίθησης του παιδιού...!!!

 Λέξεις και φράσεις που αξίζει, να χρησιμοποιούμε καθημερινά και συστηματικά, ανάλογα με την περίσταση, για να ενισχύσουμε την αυτοπεποίθηση και τον αυτοσεβασμό των παιδιών, καθώς και το πολύτιμο συναίσθημα σύνδεσης και μοιράσματος μέσα στην οικογένεια: 

1. "Σ΄ ευχαριστώ": Μοιάζει αυτονόητο, αλλά πόσο συχνά ευχαριστούμε τα παιδιά μας, αναγνωρίζοντας την προσπάθειά τους να μας βοηθήσουν; “Σ΄ ευχαριστώ που έστρωσες το τραπέζι. Έφτιαξα τη σαλάτα όσο με βοηθούσες”. “Σ΄ ευχαριστώ που βρήκες τη χαμένη θήκη του cd μου”...

2. “Πες μου κι άλλα”: Η φράση – κλειδί για άμεση σύνδεση, χωρίς κριτική και υποδείξεις. Δίνει το πράσινο φως για να λυθεί η γλώσσα και ν΄ ανοίξει η καρδούλα του παιδιού, που μπορεί να αρχίσει να λέει οτιδήποτε το απασχολεί: από την προπαίδεια που μόλις έμαθε μέχρι το πόσο εντυπωσιακό ήταν το πολύχρωμο κασκόλ της δασκάλας του. Στην πραγματικότητα δεν έχει τόσο σημασία τι θα πει, όσο το να νιώθει άνετα να μιλάει με φυσικό τρόπο για την καθημερινότητα και η οικειότητα που αναπτύσσεται μέσα από μια επικοινωνία που ρέει. 

3. “Μπορείς”: Η λέξη – σφραγίδα που αντανακλά την εμπιστοσύνη μας στο δυναμικό του. Η παρότρυνση του γονιού είναι αυτή που κάνει τη διαφορά όταν το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση για να συνεχίσει την προσπάθεια, για να δοκιμάσει κάτι καινούργιο, για να κάνει το πρώτο βήμα, για να επιμείνει απέναντι στη δυσκολία. 

4. “Πώς μπορώ να βοηθήσω;”: Η προθυμία μας να βοηθήσουμε -προσοχή, λέμε απλώς να βοηθήσουμε όχι να κάνουμε τη δουλειά για λογαριασμό του- προσφέρει το πολύτιμο συναίσθημα της υποστήριξης στο παιδί. Το εξοικειώνει επίσης με μια πιο γενναιόδωρη και ακομπλεξάριστη συμπεριφορά που μπορεί να υιοθετήσει το ίδιο απέναντι στους συνομηλίκους του.

5. “Ας βάλουμε όλοι ένα χεράκι για να…..”: συμμαζέψουμε το σπίτι, καθαρίσουμε το δωμάτιο, φυτέψουμε τον κήπο… Υπάρχει πιο όμορφος τρόπος για να μάθουν τα παιδιά την αξία της συνεργασίας και της συλλογικότητας, ώστε να γίνονται όλα πιο αποτελεσματικά, πιο εύκολα και πιο γρήγορα; 

6. “Τι θα ΄λεγες για μια αγκαλιά;”: Ο πιο γλυκός , άμεσος, υπέροχος τρόπος για να δείξουμε τρυφερότητα, υποστήριξη, αγάπη… Ίσως όσο τα παιδιά μεγαλώνουν να αλλάζει και ο τρόπος που θέλουν να τους εκδηλώνουμε την τρυφερότητά μας: μπορεί να θέλουν αγκαλιά “διαρκείας” ή ένα χτυπηματάκι στην πλάτη ή ένα φιλάκι στο μάγουλο ή μια γρήγορη αγκαλιά… 

7. “Παρακαλώ”: Διαχρονική και κλασική λέξη όταν ζητάμε οτιδήποτε από το παιδί. Στο κάτω κάτω δείχνει στοιχειώδη ευγένεια, το χρησιμοποιούμε με τους ξένους, γιατί όχι και με το παιδί μας; 

8. “Μπράβο, τα κατάφερες”: Η λεκτική επιβράβευση από έναν περήφανο γονιό δίνει φτερά στο παιδί για να επιστρατεύσει τις δυνάμεις του και να ανοιχτεί σε νέα επιτεύγματα. Προσοχή: Να λέμε το μπράβο όταν το νιώθουμε πραγματικά και για μια συγκεκριμένη προσπάθεια ή συμπεριφορά. Αν το λέμε με ευκολία για καθετί χάνει την αξία του! 

9. “Είναι ώρα για ” …ύπνο, μελέτη, ξεκούραση, να κλείσει η τηλεόραση... Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει ένα σταθερό πλαίσιο μέσα στο οποίο τα παιδιά λειτουργούν και είναι δουλειά του γονιού να το παρέχει και να το τηρεί, ειδικά όταν τα παιδιά είναι ακόμα μικρά.

10. “Σ΄ αγαπώ”: Δεν αρκεί να το νιώθουμε, χρειάζεται να το λέμε και να το ξαναλέμε! Όσο πιο συχνά λέμε “σ΄ αγαπώ” τόσο πιο συχνά το ακούμε και η ζωή γίνεται όλο και πιο όμορφη! Όσο για τα παιδιά, τα θεμέλια της αυτοεκτίμησής τους είναι τα “σ΄ αγαπώ”, σε λέξεις και πράξεις, που εισέπραξαν από τους γονείς τους! 

Πηγή: 6ο Νηπιαγωγείο Αμαρουσίου

Ευχαριστώ την κ. Νάντια Σταμάτη που μου το έστειλε!!!