Το ιερό δέντρο της θεάς Αθηνάς,η ελιά...!!!

Έχουν γραφεί άπειρα κείμενα γύρω απ’ αυτό το ευλογημένο δέντρο, το Ιερό Δέντρο της θεάς. Ιστορικοί, αρχαιολόγοι, κοινωνιολόγοι, πολιτικοί και φυσιοδίφες έχουν αναφερθεί σ’ αυτό αναρίθμητες φορές.

Οι απλοί άνθρωποι το ξεχώρισαν για τις ιδιαίτερες θρεπτικές ιδιότητες του, οι μυθιστοριογράφοι και οι ποιητές εξύμνησαν την αξία και την αντοχή του. Οι ζωγράφοι εμπνεύστηκαν από τις βαθιές χαρακιές και τις μεγάλες τρύπες, που ανοίγει ο χρόνος στους κορμούς του οι πνευματικοί άνθρωποι διέγνωσαν τον βαθύτερο συμβολισμό του, γι’ αυτό και το χρησιμοποίησαν για να επισημάνουν τις ανώτερες αρετές του ανθρώπου.

Το δώρο της θεάς της Σοφίας έκριναν οι πολίτες της νεοϊδρυθείσας πόλις του Κέκροπα ότι ήταν πολυτιμότερο για την ζωή τους από το δώρο του θαλασσοκράτορα Ποσειδώνα.

Όταν ο Ποσειδώνας, λέει ο μύθος, κτύπησε με την τρίαινα του τον βράχο της Ακροπόλεως, για να διεκδικήσει το έπαθλο, να τιμάται  κατ’ αποκλειστικότητα, από τους κατοίκους της πόλης, μια πηγή με αλμυρό νερό άρχισε να αναβλύζει.

Η θεά Αθηνά, η αντίπαλος του Ποσειδώνα, σ’ αυτήν την διαμάχη, με μάρτυρα τον Κέκροπα, κτυπά το δόρυ της στον βράχο και ευθύς μια ελιά καταφορτωμένη με ώριμους καρπούς, έκανε την εμφάνιση της.

Ο Ποσειδώνας καταλαβαίνει ότι το δώρο της θεάς έχει μεγαλύτερη αξία. Φοβάται ότι για πολλοστή φορά δεν θα καταφέρει να γίνει κυρίαρχος μιας πόλης. Ζητά τη διαιτησία των Ολύμπιων θεών, διότι σε προηγούμενες αναμετρήσεις στάθηκε άτυχος. Την Κόρινθο την έχασε από τον Ήλιο. Ο Γίγαντας Βριάρεως, που ήταν διαιτητής σ’ αυτόν τον αγώνα, την παραδίδει στον αντίπαλο του. Όταν διεκδικούσε την Αίγινα, υποσκελίστηκε από το Δία. Στην Νάξο κερδισμένος βγαίνει ο Διόνυσος. Τους Δελφούς τους παίρνει ο Απόλλωνας και την Τροιζήνα την έδωσαν στην Αθηνά.

Αγανακτισμένος με το δώρο της Αθηνάς, ζητά να παραβρεθούν ως κριτές, όλοι οι Ολύμπιοι θεοί. Ο Κέκροπας όμως, ο βασιλιάς της πόλης, καταθέτει υπέρ της Αθηνάς. Έτσι η πόλη παίρνει το όνομα της θεάς και τίθεται υπό την προστασίας της.

Ο θεός της θάλασσας οργισμένος με το αποτέλεσμα, στέλνει το νερό των πηγών στην πεδιάδα της Ελευσίνας και καταστρέφει την παραγωγή των σιτηρών.

Ο Απολλόδωρος διηγείται ότι ο Αλιρρόθιος, ο γιος του Ποσειδώνα, θύμωνε κάθε φορά που έβλεπε τους κατοίκους της Αττικής να τιμούν την Αθηνά και όχι τον πατέρα του. Μία μέρα αποφάσισε να κόψει με ένα τσεκούρι την ελιά, το δώρο της θεάς. Το τσεκούρι όμως, με ένα θαυμαστό τρόπο, του ξέφυγε από τα χέρια και του έκοψε το κεφάλι.

Ο περιηγητής Παυσανίας λέει ότι μπορούσε κανείς να δει τα δώρα αυτής της μάχης, επάνω στην Ακρόπολη, μέχρι τον 2ο αιώνα μ.Χ. Η πηγή ήταν ένα πηγάδι με αλμυρό νερό που βρισκόταν στον περίβολο του Ερεχθείου. Η ελιά της Αθηνάς, γνωστή σαν «Μορία Ελαία» ήταν φυτεμένη μέσα στο Πανδρόσειο.

 Ο μύθος έδωσε έμπνευση στους μαθητές μου και το αποτέλεσμα είναι το παρακάτω:

Μιρό Χουάν...Miro Juan (1893-1983)

~Γνωρίζουμε αγαπημένους ζωγράφους~

  Ο Μιρό λένε..."Ζωγράφιζε σαν παιδί, αλλά γεννήθηκε παππούς"

  Το όνομα του  έχει συνδεθεί συχνά με την εικόνα ενός ναΐφ ζωγράφου, ο οποίος μάλιστα έχει κατηγορηθεί ουκ ολίγες φορές για την κραυγαλέα και επιδεικτική "ευκολία" της ζωγραφικής του. Οι μικροσκοπικές μορφές που εμφανίζονται στους πίνακες του και παραπέμπουν σε παιδικό χέρι αντιμετωπίζονται από πολλούς σαν ένα παιχνίδι. Ωστόσο, καμία ερμηνεία δεν είναι, ενδεχομένως πιο επιφανειακή από αυτή ούτε και απέχει περισσότερο από την ουσιαστική κατανόηση ενός καλλιτέχνη του δικού του διαμετρήματος!

  Με την αυθόρμητη τεχνική του, ο Μιρό αποδεικνύει σε μια κοινωνία που όσο λιγότερο δημιουργεί τόσο περισσότερο παράγει ότι, αν η παραγωγή είναι συνώνυμη της εργασίας, η δημιουργία είναι συνώνυμη του παιχνιδιού.

 Μαζί με τον Πικάσο θεωρούνται από τους πατέρες της Μοντέρνας ζωγραφικής. Εντυπωσιακά πολυδιάστατος και παραγωγικός καλλιτέχνης, υπήρξε αφηγητής μυθικών και λυρικών διηγημάτων. 

  Ένας ποιητής της εικόνας, σουρεαλιστής που το ιδίωμά του χαρακτηρίζεται από σημεία και σύμβολα, μεταφορικά φωτισμένα και φορτισμένα που αναδύονται απ' τα βάθη του υποσυνείδητου. Τα οράματά του παιγνιώδη κι αλλόκοτα, περιλαμβάνοντας παραμορφωμένες φιγούρες ζώων κι οργανικές φόρμες, καθώς επίσης και παράξενες γεωμετρικές κατασκευές. Αυτές οι εικόνες φιλοτεχνηθήκαν με φαινομενική λεπτότητα, σ' επίπεδο κι ουδέτερο φόντο, με περιορισμένη γκάμα έντονων χρωμάτων, με έμφαση στο μπλε, κόκκινο, κίτρινο, πράσινο και μαύρο. Αργότερα πειραματίστηκε μ' άλλα υλικά και φιλοτέχνησε λιθογραφίες, οξυγραφίες, κολάζ, γλυπτά, τοιχογραφίες, κεραμικά κι υφάσματα.

  Γεννήθηκε στις 20 Απρίλη, στη Βαρκελώνη και 14 ετών φοιτά στην Εμπορική Σχολή. Κρυφά παρακολουθεί μαθήματα στη Σχολή Καλών Τεχνών.

  Το 1912 γράφεται στη Σχολή Τέχνης του Νταλί κι 6 χρόνια μετά, διοργανώνεται η πρώτη προσωπική του έκθεση στη Galleria Dalman, στη γενέτειρά του.

  Το 1921, βρίσκεται στο Παρίσι, και κάνει παρέα με τους, Αντρέ Μπρετόν, Έρνεστ Χεμινγουαίη και Χένρι Μίλερ. Η Gallerie Licorne διοργανώνει προσωπική του έκθεση.

  Το 1929 παντρεύεται τη Πιλάρ Χουνκόσα, με την οποία αποκτά μια κόρη, τη Ντολόρες και 3 χρόνια μετά, επιστρέφει στη Βαρκελώνη. Ασχολείται με τη σκηνογραφία και σχεδιάζει τα κοστούμια για τα Ρώσικα Μπαλέτα Ντιαγκίλεφ. Με το ξέσπασμα του Εμφυλίου, το 1936, επιστρέφει στο Παρίσι με την οικογένειά του.

  Το 1941, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Νέας Υόρκης, διοργανώνει αναδρομική του έκθεση. Την επόμενη χρονιά, επιστρέφει για εγκατάσταση, στο πατρικό του.

  Το 1955 σταματά να ζωγραφίζει κι ασχολείται με τις Γραφικές Τέχνες και τα Κεραμικά. Τον επόμενο χρόνο, μετακομίζει στη Πάλμα της Μαγιόρ. Ξαναρχίζει να ζωγραφίζει και τέσσερα χρόνια μετά, εκθέτει στην Αμερική και την Ιαπωνία.

 Το 1975 ιδρύει το Ίδρυμα Χουάν Μιρό Κέντρο Σπουδών Σύγχρονης Τέχνης.

  Το 1983, ανήμερα Χριστούγεννα, πεθαίνει στο ατελιέ του στη Πάλμα της Μαγιόρκα, σε ηλικία 90 ετών.

  Ο Μιρό ήταν κλειστός άνθρωπος, χαμηλών τόνων.  Τα έκανε όλα με πρόγραμμα, τον ενδιέφερε μόνο να είναι υγιής ώστε να δουλεύει συνεχώς... Έτσι σκοπεύουμε να δουλέψουμε κι εμείς στην τάξη για να δημιουργήσουμε έργα με πρότυπό μας τον Υπέροχο Μιρό...!!!

Διαβάσαμε βιβλία...!!!

Την περίοδο των διακοπών διαβάσαμε βιβλία και σας τα προτείνουμε...

Λαχανόκηπος με μεράκι...!!!

ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΕΝΟΣ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΚΗΠΟΥ

Ένας βιολογικός κήπος μέσα στο καθημερινό σχολικό περιβάλλον αποτελεί ένα πεδίο έμπρακτων καθημερινών διδακτικών και μαθησιακών δραστηριοτήτων για ολόκληρη τη εκπαιδευτική κοινότητα και όχι μόνο.

Βασικός διαχρονικός σκοπός της λειτουργίας του σχολικού κήπου είναι να ευαισθητοποιηθούν τα παιδιά στις σύγχρονες καλλιέργειες φυτικών ειδών τόσο μέσα από τη διερεύνηση και κατανόηση εννοιών όσο και μέσα από δραστηριότητες με πρακτικό και βιωματικό σκοπό, σε ένα περιβάλλον σχολικού κήπου όπου τα ίδια θα έχουν τη χαρά της δημιουργίας και διαμόρφωσής του.

Επιμέρους ενδεικτικοί στόχοι που επιδιώκουμε με τα παιδιά είναι οι παρακάτω:

·να αποκτήσουν στοιχειώδεις γνώσεις για τη δομή και τη διαμόρφωση ενός σχολικού κήπου

·να αναγνωρίζουν βασικά είδη φυτών και να τα κατατάσσουν σε κατηγορίες όπως λαχανικά, αρωματικά φυτά, οπωροφόρα δένδρα, διακοσμητικοί θάμνοι, λουλούδια κ.ά.

·να καλλιεργήσουν τα δικά τους φυτά σε κατάλληλα διαμορφωμένους χώρους στις υπερυψωμένες πρασιές του κήπου

·να παρατηρήσουν και να περιγράψουν την ανάπτυξη των φυτών τους

·να κατασκευάσουν μικρά θερμοκήπια με απλά υλικά και να φυτέψουν φυτά ή να τα λειτουργήσουν ως σπορεία

·να μπορούν να περιγράφουν τον τρόπο καλλιέργειας των φυτών του κήπου και τη φροντίδα που χρειάζονται ανάλογα με τις εποχές του έτους

·να αποκτήσουν βασικές γνώσεις για τις ασθένειες των φυτών που θα καλλιεργήσουν και την καταπολέμησή τους χωρίς φυτοφάρμακα αλλά με σύγχρονους βιολογικούς τρόπους

·να γνωρίσουν τις βιοκαλλιέργειες  λαχανικών και αρωματικών φυτών

·να γνωρίσουν τα χαρακτηριστικά και τα πλεονεκτήματα της βιολογικής λίπανσης

·  να φτιάξουν το δικό τους βιολογικό λίπασμα μέσα από διαδικασίες κομποστοποίησης σε κατάλληλα διαμορφωμένους χώρους του κήπου

·να συζητήσουν και να ευαισθητοποιηθούν για το ρόλο των φυτών στις σύγχρονες διατροφικές συνήθειες

·να συγκεντρώσουν συνταγές και να μαγειρέψουν τα δικά τους λαχανικά.

·να αποξηράνουν φρούτα, λαχανικά και βότανα σε αποξηραντήρες κατασκευασμένους από χαρτόκουτες

·  να συζητήσουν την ενεργειακή διαχείριση του κήπου τους καθώς και την εκμετάλλευση των προϊόντων του ως ενεργειακών πόρων

·να γράψουν κείμενα με τις εμπειρίες τους και τις εντυπώσεις τους από το σχολικό κήπο

Ένας λαχανόκηπος με αυτούς τους σκοπούς και τους στόχους δημιουργήθηκε στην αυλή του σχολείου μας από τους μαθητές της Ε΄τάξης. Με περίσσιο μεράκι και όρεξη για δημιουργία, φύτεψαν , σκάλισαν, πότισαν και περίφραξαν το καινούριο τους " κτηματάκι"...!!! 

...και περιμένουμε όλοι μας  μέρα τη μέρα να δούμε  τα φυτά να μεγαλώσουν!
Με τόση φροντίδα νομίζω θα μας κάνουν τη χάρη να μας προσφέρουν τους "καρπούς" τους για να τους γευτούμε!!!